Napoleon Bonaparte

Napoleon Bonaparte

Napoleone Buonaparte werd op 15 augustus 1769 geboren te Ajaccio, hoofdstad van Corsica. Met een studiebeurs kon de jongeman, die zijn naam inmiddels veranderd had in Napoleon Bonaparte, een opleiding volgen aan de militaire scholen van Brienne en Parijs.

Na een kort verblijf in Corsica, keerde hij weer terug in Frankrijk en sloot hij zich aan bij de Franse revolutie. In 1793 nam hij, als kapitein van de revolutionaire artillerie, deel aan de verovering van Toulon. Daarna werd hij benoemd tot Brigadegeneraal.
In 1796 leidde hij het Franse leger in Italië, om Oostenrijk aan te vallen; een vredesverdrag werd uiteindelijk getekend.
In 1798 vertrok hij via Malta naar Egypte, maar werd daar in het nauw gebracht door o.a. de Britse admiraal Nelson, zodat hij terugkeerde naar Parijs.
Nadat hij een staatsgreep had gepleegd, kwam Napoleon eind 1799 aan de macht en installeerde zichzelf als eerste consul.
Van eind december 1804 tot 11 april 1814 was hij keizer van de Fransen.

Napoleon in de Slag bij Borodino, door Vasili Veresjtsjagin

Tijdens het bewind van Napoleon was het land bijna continu in oorlog met Engeland, Rusland, Oostenrijk en Pruisen. Napoleon wist zijn vijanden keer op keer te verslaan, maar werd gevreesd om zijn veroveringsdrang. Hij slaagde erin continentaal Europa te domineren.

In 1812 was het Franse Rijk op zijn grootst. Maar toen keerden zijn kansen.
Hij verkeek zich op de veldtocht naar Rusland. Haperende aanvoerlijnen, deserterende militairen, slechte weersomstandigheden, slechte uitrusting, besmettelijke ziekten en guerrilla-achtige aanvallen door de Russen bepaalden zijn lot. De campagne in Rusland werd een fiasco.
Begin 1813 bracht hij een nieuw leger op de been en voerde de campagne in Duitsland die hij uiteindelijk verloor in de Volkerenslag van 16-19 oktober in Leipzig.
Naar Frankrijk gevlucht bracht hij in 1814 nogmaals een leger op de been, maar begin april 1814 werd hij gedwongen troonsafstand te doen en verbannen naar Elba.
Begin 1815 keerde hij ‘voor honderd dagen’ terug naar Frankrijk en werd hij definitief verslagen in de Slag bij Waterloo op 18 juni. Een verbanning naar Sint-Helena was zijn nieuwe lot. Op 5 mei 1821 zou hij er uiteindelijk overlijden aan maagkanker.